پــس از انقــلاب ؛ آزادی زودگــذر

در ۱۰ فروردین مردم ایران در یک همه پرسی به دعوت خمینی شرکت کردند

و با اکثریت (بیش از ۹۸ درصد) به جمهوری اسلامی

 (به عنوان تنها گزینه موجود برای نظام حکومتی آینده) رای دادند .

در ۱۸ فروردین امیر عباس هویدا ، نخست وزیر سابق ایران با حکم 

صادق خلخالی قاضی دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد . همچنین بیش از

۲۰۰۰ تن از مقامات بلندپایه رژیم سابق در خلال دو ماه بعد از انقلاب طی

حکمهای دادگاه های انقلاب اعدام گشتندر. در تاریخ ۱۳ آبان ماه دانشجویان

پیرو خط امام به سفارت آمریکا در تهران  حمله کردند و افراد حاضر در

سفارت را به گروگان گرفتند و این واقعه استعفای دولت موقت و لیبرال

مهدی بازرگان را در پی داشت .

( مقاله مرتبط در این زمینه : اشغال سفارت آمریکا )

پیش از برگزاری اولین انتخابات ریاست جمهوری در ایران خمینی مجاهدین

خلق را به سبب عدم اعتقاد به قانون اساسی از شرکت در انتخابات ریاست

جمهوری ایران منع کرد که موجب انتقاد شدید این سازمان از نیروهای

مکتبی حاکم در جمهوری اسلامی گردید . در پنجم بهمن ماه 

ابوالحسنبنی صدر با حمایت خمینی و با پیروزی در انتخابات به عنوان

اولین رئیس جمهور ایران انتخاب شد . در اواخر فروردین ماه سال

۱۳۵۹شورای انقلاب با حکم خمینی و با هدف تصفیه دانشگاه ها از اساتید و

دانشجویان دگراندیش ، به اپوزیسیون یا گروه های سیاسی منتقد و مخالف

نیروهای مذهبی حاکم در جمهوری اسلامی که عمدتاً خاستگاه دانشجویی

داشته و دانشگاه را فضای امن سیاسی و کانون فعالیتهای خود به شمار

می آوردند ، برای تخلیه دفاتر خود در دانشگاه ها مهلتی سه روزه داد . در

طی این روزها درگیری و خشونت در دانشگاه های ایران به ویژه در دانشگاه

تهران به اوج خود رسیده و چند تن کشته و صدها نفر مجروح شده و این

سرآغاز رویدادی شد که ازآن به عنوان « انقلاب فرهنگی »

یاد می شود . روز  دوم اردیبهشت حکم شورای انقلاب در دانشگاه تهران

توسط بنی صدر ابلاغ شد که تعطیلی دانشگاه ها به مدت بیشتر از دو سال و

اخراج صدها تن از اساتید و دانشجویان دگراندیش را در پی داشت .

به دنبال کشمکشها و اختلاف نظرهای بنی صدر با حزب جمهوری اسلامی و

تلاش ناموفقش در جهت سلب اختیارات آنان و در نتیجه از دست دادن

حمایت خمینی ، از آنجاکه او به تنهایی توان مقابله با مخالفانش را نداشت

و پیشتر هیچگاه به ایجاد یک حزب و یا ائتلاف اقدام نکرده بود ، با مجاهدین

خلق که در آنزمان تشکیلاتی سازمان یافته داشت و منتقد حکومت وقت

بود ، متحد شد و در اواخر ماه خرداد او که برای حفظ جان خویش در خفا به

سر می برد مردم را به قیام فراخواند . در سی ام خرداد  ۱۳۶۰  تظاهرات

خشونت آمیزی در شهرهای مختلف کشور توسط هوادران مجاهدین خلق و

بنی صدر به راه افتاد به طوریکه در تهران تعداد معترضان به حدود نیم میلیون

نفر رسید و در پی عکس العمل خمینی و دیگر روحانیون و درگیری معترضان

با نیروهای حزب اللهی و سپاه پاسداران تنها در اطراف دانشگاه تهران حدود

۵۰ نفر کشته ، ۲۰۰ نفر مجروح و ۱۰۰۰ نفر دستگیر شدند . روز بعد ، بنی

صدر برکنار و دستور بازداشت او توسط روح الله خمینی به اتهام خیانت و

توطئه علیه نظام صادر شد و به این ترتیب رقابتهای سیاسی وارد عرصه

خشونت آمیزی گشت .

 

انــقـــلاب اســــلامـــی ......